Hoe zie jij de toekomst? En wat doe je eraan om jouw gewenste toekomst “waar te maken”?

Best wel hoogdravende vragen/gedachten, waar ik ook niet elke dag mee bezig ben. Maar als ik terugkijk op de afgelopen maand, zie ik toch een aantal dingen die wel met deze vragen te maken hebben.

Zo mocht ik, samen met collega Gino Lambert, een presentatie geven in het VSK theater, op de laatste dag van de VSK 2018 (vakbeurs voor de installatiebranche). Ons verhaal ging over circulaire installaties en onze ervaringen in interessante en leerzame pilots. Pilots waarmee wij proberen zaken concreet en pragmatisch te maken. Maar deze pilots maken ook duidelijk dat de gewenste toekomst (een circulaire economie en gebouwde omgeving) nog veel “hard werken”, “moeilijke keuzes maken” en “buiten je comfort-zone treden” vraagt.  De presentatie en discussie daarna was leuk en interactief en leverde ons weer energie op, om verder te gaan op de circulaire weg.

Wat nog veel meer energie opleverde was onze workshop duurzaamheid op de basisschool van mijn jongste zoon. Op de Diamant (waar ze kinderen laten “schitteren”) stonden wederom Gino en ikzelf voor een groep van 120 kinderen. Het “groot project” op deze school gaat dit jaar over duurzaamheid. Vooral omdat de school nu nog in een redelijk gedateerd schoolgebouw zit en er over 2 jaar een mooie nieuwe school moet staan. Na een korte ‘interactieve’ presentatie van ons, gingen de kinderen met het prima materiaal van de DGBC (het breeam-junior pakket) in groepjes door de school en rond het gebouw om op te nemen hoe het met de duurzaamheid van hun school staat. Ze hebben heel veel punten gevonden waarop het beter kan. En de directeur “meester Hans” heeft er tientallen duurzaamheidsadviseurs bijgekregen. Interessant was het om te zien dat duurzame keuzes voor kinderen als vanzelfsprekend gemaakt worden (waar gaat het dan bij het ouder worden toch mis, vraag je je dan af).

Tenslotte woonde ik nog een prima bijeenkomst bij van de DGBC, in hun nieuwe onderkomen (Spaces, in de rode olifant in Den Haag). Goed gediscussieerd over Samen, Passie en Groei. En geleerd dat er 2 dingen noodzakelijk zijn als wij willen veranderen: passie voor een duurzame toekomst en het gevoel van noodzaak/urgentie. Dat soort inzichten zijn onontbeerlijk om te werken (en anderen te stimuleren) aan een duurzame, circulaire toekomst.

Als laatste nog een persoonlijke ervaring. Ik heb een nieuwe, volledig elektrische auto uitgezocht. Dat bleek best nog een moeizame zoektocht te zijn, tenminste als je zoals ik niet direct een Tesla wilt kiezen. Met eisen/wensen als ”een behoorlijke actieradius” (meer dan 250 km), “een auto waarin ook drie opgroeiende pubers op de achterbank passen” en “het budget is niet ongelimiteerd”, kom je er toch achter dat de keuze al snel vrij beperkt is. Ik heb er een besteld, ben er blij mee: hij komt waarschijnlijk over 9 maanden…..  Zo heel snel is die duurzame, circulaire toekomst nog niet gerealiseerd.

Maar jezelf af en toe de vraag stellen “En wat doe jij eraan om jouw gewenste toekomst waar te maken?” helpt echt om het voor elkaar te krijgen.