Ik moet iets bekennen: ik lees tegenwoordig boeken als ‘Socrates op sneakers’, ‘Homo universalis’ en ‘Kairos’.

En niet omdat ik mij stierlijk verveel in deze bijzondere tijd, want ik ben er al twee jaar geleden mee begonnen. Die interesse komt voort uit mijn ervaringen in mijn werk en vrijwilligerswerk. Goede samenwerking en voortgang wordt vaak belemmerd door het niet goed luisteren naar elkaar en door vooringenomenheid. Ik ben mij daar meer in gaan verdiepen en probeer mijzelf te ontwikkelen op dat  vlak.

Na vele jaren hard werken, zakelijk managen en prestaties leveren, heb ik mijzelf getrakteerd op een bijzonder mooie leergang bij Comenius. Met deze leiderschapschapsleergang ben ik ruim anderhalf jaar bezig geweest. En ik heb genoten en ook ontzettend veel geleerd.

Kort samengevat: “Ik weet nu nog beter, dat ik zo weinig weet”.

Je zou kunnen zeggen, heb je daar nou meer dan een jaar voor nodig gehad? Jazeker! Want de manier waarop Comenius dat voor mij en mijn mede-leergangers duidelijk heeft gemaakt, was fascinerend. Wij hebben top-wetenschappers gesproken over een grote variëteit aan onderwerpen, van groeiende ongelijkheid in de samenleving (sociale wetenschappen), de razendsnelle ontwikkeling in stamcelonderzoek (medische wetenschappen) tot aan nanotechnologie en ‘het heelal als leermeester’ (natuurwetenschappen).

Als je dat op een rijtje zet, kun je misschien begrijpen waarom deze intrigerende ontmoetingen en ervaringen voor mij één grote oefening in bescheidenheid waren. Ik heb genoten!

Als je beseft dat je zo weinig weet, maar je blijft ‘open minded’ en nieuwsgierig, dan heb je de belangrijkste eerste stappen gezet op het pad van ontwikkeling. Dat er nog veel stappen moeten volgen, is voor mij duidelijk. Want op het gebied van ‘open bevragen’ en ‘oordeelloos luisteren’ ben ik er nog lang niet….

Maar ja, daarom heet ik ook gewoon Theo en geen Socrates.